Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 21 juni 2017

D66 kritisch op behaalde resultaten jaarstukken 2016

Voor het eerst behandelde de gemeenteraad de jaarstukken los van de perspectiefnota. Dat bood de gelegenheid om eens goed terug te blikken naar het afgelopen jaar. Daar is alle aanleiding toe, want er is over heel 2016 zo’n 150 miljoen euro besteed. De fractie van D66 koos bij de raadsbehandeling op  voor drie invalshoeken: financiën, resultaten en bewonersinitiatieven.

Lees hieronder de bijdrage van fractievoorzitter Francis Alba Heijdenrijk

Om te beginnen de financiën. Na jarenlange noodzakelijke bezuinigingen is inmiddels duidelijk dat het economisch tij is gekeerd. Het gaat weer goed met de economie en dat merken we ook in Gorinchem. De financiële kengetallen, zoals de schuldratio, laten een positieve ontwikkeling zien. Er blijft weer serieus geld over op de grondexploitaties en het jaarrekeningresultaat stemt met een slordige 7,5 miljoen euro tot tevredenheid. Wat daarin nog het meest opvalt is het extreem hoge weerstandsvermogen. Deze ratio, die de dikte van het vlees op de botten uitdrukt, is vanaf de vorige jaarrekening gestegen van liefst 108% naar 225%! Om de simpele reden dat de reserves zijn toegenomen en dat de risico’s zijn afgenomen, ondanks dat we deze laatste nog erg behoedzaam inschatten. Met andere woorden: we hebben teveel opgespaard. Een weerstandsvermogen van 225% betekent dat we ruim 18 miljoen euro (!) teveel vlees op de botten hebben. De norm is ten slotte 100%. Dat is waar de provincie om vraagt. Wij zullen bij de behandeling van de perspectiefnota, over 2 weken, met voorstellen komen om het vlees terug te brengen naar verantwoorde diktes. Want wat D66 betreft is het onverantwoord om zoveel geld achter de hand te houden. Het zijn middelen die we moeten investeren in de stad. Daarmee wil ik een brug maken naar onze tweede invalshoek: bereikte resultaten.

Het fijne aan de jaarstukken in één oogopslag is dat er een overzicht van resultaten is opgenomen. Wat daarin echter opvalt is dat het op sommige punten eerder gaat om ‘procesmatige activiteiten’ dan om ‘gewenste resultaten’.

Er is ongetwijfeld veel werk verzet – en dat blijkt ook – maar of we hiermee ook de gewenste effecten hebben behaald blijft onduidelijk, ook na het lezen van het jaarverslag. Een sprekend voorbeeld is het resultaat ‘uitbreiding capaciteit telefonieteams’. Prima maar interessanter is om te weten of de telefonische bereikbaarheid van de gemeente is toegenomen. En om te weten of de tevredenheid van bellers is toegenomen. Een ander voorbeeld is de plaatsing van 200 ondergrondse containers. Mooi dat het is geregeld, maar wat is nu het afvalscheidingspercentage en strookt dat met onze doelstellingen? Dáár gaat het wat ons betreft om. Soms valt zelfs op dat uw college iets als resultaat presenteert terwijl we in werkelijkheid achteruit zijn gegaan.  Een voorbeeld: u noemt als resultaat de versterking van de binnenstad/toerisme, maar als we kijken naar de bezoekerscijfers van toeristische trekpleisters dan is dat aantal in 2016 gedaald van ruim 30.000 bezoekers naar 27.000 bezoekers. Een daling van maar liefst 10%. Is het dan legitiem om dit als resultaat te presenteren? En daar blijft het niet bij, laat ik een voorbeeld noemen uit het onderwijs: het percentage leerlingen dat deelneemt aan naschoolse activiteiten is gedaald van 55% naar 20%. Hier schrikken wij oprecht van. Hoe kan het dat dit zo drastisch is gedaald? Er is nog duidelijk veel werk aan de winkel en dan helpt het niet dat we miljoenen achter de hand houden. Wat wel goed gaat is dat er veel maatschappelijke initiatieven zijn uit de stad, zoals op culturele vlak of rondom de integratie van statushouders. Daarmee kom ik bij onze derde invalshoek, de bewonersinitiatieven.

Bewonersinitiatieven worden steeds belangrijker voor het realiseren van maatschappelijke doelstellingen en dragen bij aan de sociale cohesie in wijken. We lezen dat er in 2016 in totaal 20 bewonersinitiatieven zijn gefaciliteerd en dat er ruim een halve ton is overgebleven op dit budget. Dit kan beter. D66 is van mening dat het recht op initiatief wel een boost kan gebruiken. Daarvoor is het noodzakelijk dat we overschakelen van burgerparticipatie naar overheidsparticipatie. Het gaat niet meer om burgers die reageren op de overheid. De rollen worden omgedraaid: steeds vaker zijn het niet meer de burgers die mogen meepraten met de overheidsplannen, maar wordt de overheid gevraagd zich aan te passen aan de wensen en initiatieven van burgers. Van buiten naar binnen dus, want daarbuiten, in de stad, dáár gebeurt het. De gemeente doet alleen mee ‘op verzoek van’, waarbij de uitdaging is om te blijven denken in mogelijkheden. Op die manier werken we aan gezamenlijke opgaves. Het digitale platform WeHelpen is hier overigens al een mooi voorbeeld van in de zorg. Om de volgende stap te kunnen zetten is het belangrijk dat bewonersinitiatieven een gezicht krijgen.

Niet alleen om te weten dat ze bestaan maar ook om te zien welke maatschappelijke waarde ze leveren. Er zijn voorbeelden in den lande, zoals de Maatschappelijke AEX, die hierin slagen en steeds meer gemeenten doen daaraan mee. We roepen uw college maar ook de overige fracties op om hierin met ons mee te denken, want als het aan D66 ligt wachten we hier niet langer mee en komen we bij de perspectiefnota al met voorstellen om bewonersinitiatieven de nodige boost te geven.

Voorzitter,

Tot zover de bijdrage van D66 bij de jaarstukken. We hebben ons zoals u merkte beperkt tot deze drie invalshoeken zodat we kunnen reflecteren op de toekomst. Daar gaan we het namelijk vrij snel over hebben bij de behandeling van de perspectiefnota.

Dankuwel.